Hættum að endurræsa menntakerfið, byrjum að halda áfram
Kennari og skólastjórnandi rýnir í nýja skýrslu OECD, Education at a Glance 2026, og bendir á að Ísland verji mun meira fé til menntunar en meðaltal OECD-ríkja, samt ríki kennaraskortur og áhyggjur af námsárangri. Höfundur hvetur til fárra og skýrra langtímamarkmiða í stað sífelldra nýrra átaksverkefna.
Í skoðanagrein sem þessari skiptir mestu hversu traustur grunnur rökfærslunnar er, og hér er hann óvenju vel lagður. Tölurnar um útgjöld, fjölgun kennara, kennsluskyldu og ánægju með laun eru raktar til nafngreindrar skýrslu sem lesandinn getur sjálfur flett upp. Höfundur gerir auk þess heiðarlegan fyrirvara: skýrslan skýri ekki vanda námsárangurs og lægri kennsluskylda þýði ekki að kennarar eigi að kenna meira.
Veikleikinn liggur í því sem ósagt er látið. Há útgjöld á hvern nemanda gætu að hluta skýrst af fámenni og dreifbýli, og fjölgun kennara umfram nemendur gæti tengst skóla án aðgreiningar eða minni bekkjum. Þessar skýringar hefðu getað veikt eða styrkt ályktunina um að skipulagið sjálft sé vandinn, en þær eru ekki ræddar.
Lausnirnar eru jafnframt almennar: „fá og skýr markmið“ og „mælum árangurinn“ eru varla umdeild, og lesandinn fær litla hugmynd um hvaða átök eða verkefni höfundur telur að eigi að hætta. Greinin greinir vel en vísar ekki skýrt fram á veginn.
