Óvissan farin að bitna á ferðaþjónustunni

Greinin er í eðli sínu frétt um gagnrýni ferðaþjónustunnar á stjórnvöld, en hún býr yfir augljósum veikleika í jafnvægi. Bjarnheiður Hallsdóttir er eina heimildin og hún fær ríflegt rými til að setja fram sín sjónarmið, bæði í beinum tilvitnunum og í Facebook-færslu sem vísað er til. Ráðuneyti, þingmenn eða aðrir fulltrúar stjórnvalda sem bera ábyrgð á skattastefnu fá ekki tækifæri til að skýra stöðu mála eða setja fram sína hlið. Þetta er verulegur brestur þegar meginfullyrðing greinarinnar er sú að vinnubrögð stjórnvalda séu „óásættanleg". Blaðamaður hefði átt að leita til fjármálaráðuneytisins eða umhverfisráðuneytisins um stöðu náttúru- og innviðagjaldsins, og spurja hvort tímalína liggi fyrir. Slíkt hefði styrkt fréttina verulega og gefið lesandanum forsendur til að meta sjálfur hvort gagnrýnin sé réttmæt. Framsetningin hallast einnig í átt að hagsmunabaráttu greinarinnar; fyrirsögnin „Óvissan farin að bitna á ferðaþjónustunni" tekur fullyrðingu Bjarnheiðar sem staðreynd, en engum gögnum eða dæmum er beitt til að staðfesta að áhrif séu þegar mælanleg. Það eina áþreifanlega dæmið er að fyrirtæki hennar hyggist taka baðferð út úr hringferðum sínum, en jafnvel sú fullyrðing er ekki borin saman við sjónarmið viðkomandi baðlóns eða fleiri aðila í greininni. Á heildina litið er þetta einsópa fréttaflutningur sem hefði getað verið góður kjarni stærri greinar, en í núverandi mynd þjónar hann meira sem vettvangur fyrir einn málsvara.