Sóðaskapurinn kostar yfir 100 milljónir – „Þarna eru mjög fáir að búa til mikinn kostnað”
Fréttin er endursögn á umfjöllun Morgunblaðsins um kostnað Sorpu við að hreinsa grenndarstöðvar, með skýrri tilvísun í upprunamiðilinn og nafngreindan talsmann. Engin sjálfstæð heimildavinna liggur að baki og fyrirsögnin byggir á áætlaðri tölu sem greinin sjálf setur fram með fyrirvara.
Fyrirsögnin stangast á við textann. Greinin nefnir 94 milljónir króna sem raunverulegan kostnað Reykjavíkur og Kópavogs, en fyrirsögnin slær upp „yfir 100 milljónum“ og byggir þar á tölunni 125 milljónir, sem er kynnt í meginmáli með skýrum fyrirvara: „mætti ætla“ ef öll sveitarfélög höfuðborgarsvæðisins væru talin með. Áætluð tala er þar gerð að staðreynd í fyrirsögn. Lesandi sem staldrar við fyrirsögnina fer með ranga mynd af umfanginu.
Heimildakeðjan er heiðarlega kynnt, Morgunblaðið er nefnt fjórum sinnum og Gunnar Dofri Ólafsson er nafngreindur með starfsheiti. Það er kostur. En þar endar framlagið: ekkert símtal í Reykjavíkurborg eða Kópavogsbæ um hvernig þessar greiðslur eru reiknaðar, engin tilvísun í gjaldskrá, samninga eða ársskýrslu Sorpu. Ein rödd, ein hlið, annars staðar unnin.
Framsetningin er einsleit: vandinn er skilgreindur alfarið út frá sjónarhóli Sorpu. Ekki er spurt hvort fjöldi og opnunartími grenndarstöðva, eða aðgengi að gjaldfrjálsri móttöku stórra heimilismuna, hafi áhrif á það sem hér er kallað sóðaskapur. Sú spurning liggur nokkuð beint við.
