ESB fyrir elítuna – eða al­menning í landinu?

Greinin er birt sem skoðun, og höfundur er skýrt kynntur sem þingmaður Samfylkingarinnar. Sem pólitísk skoðanagrein ber hana ekki að meta á sama mælikvarða og fréttaskrif hvað varðar jafnvægi eða fjölbreyttar heimildir; hér ræður röksemdafærsla og hugmyndafræðileg heiðarleiki mestu. Greinin er vel skipulögð: persónuleg uppruni, greining á vandamálum efnaminni fjölskyldna og tenging við ESB-umræðuna mynda samhangandi heild. Tónninn er tilfinningalegur en ekki óheiðarlegur; höfundur leynir ekki pólitískri afstöðu sinni. Það sem veikir greinina er meðferð talnagagna. Fullyrðingin um að gjaldeyrisvaraforðinn nemi „nærri 1.000 milljörðum króna, eða um 20% af vergri landsframleiðslu" er sett fram án tilvísunar í Seðlabanka eða aðra opinbera heimild. Sömuleiðis er EES-framlag Íslands nefnt „á bilinu 7-10 milljarða" án nánari tilvísunar. Í skoðanagrein er eðlilegt að nota tölur til stuðnings, en þegar höfundur er þingmaður mætti ætlast til að tölurnar séu bundnar við staðfest gögn. Fullyrðingin „enginn efast um virðið" af EES-framlaginu er fráleitt ómótmælanleg staðhæfing og virkar sem orðræðubrella yfir umdeilda stöðu. Rökstuðningurinn gegn krónunni er einhliða að því leyti að kostnaður eða áhætta af evruaðild er aldrei viðurkennd; gagnrök stjórnarandstöðu eru dregin saman í strámann frekar en metin á eigin forsendum. Þetta dregur úr hugmyndafræðilegri heiðarleika greinarinnar, þótt hún sé augljóslega ætluð sem málflutningur fyrir já-hliðina í þjóðaratkvæðagreiðslu.