Stjórn Foreldrahúss hefur ítrekað óskað eftir fundi með Ingu Sæland

Greinin byggir að mestu á sjónarhorni Foreldrahúss og notenda þess, sem er skiljanlegt í ljósi efnisins, en jafnvægið er veikt. Afstaða Ingu Sæland er eingöngu rakin með tilvísunum í fyrri ummæli hennar, ekki viðtali teknu vegna þessarar greinar. Þar kemur fram að stjórn Foreldrahúss hafi óskað eftir fundi sem ráðherra hafi ekki orðið við, en ekki er greint frá hvort blaðamaður hafi sjálfur leitað til ráðuneytisins eftir svörum eða skýringum. Þetta er verulegur ágalli í fréttamennsku, þar sem lesandinn fær í raun eina hlið málsins ásamt endursögðum tilvitnunum í hina. Tölulegar staðhæfingar eru nokkuð vel studdar: nefndir eru fjöldi viðtala, kostnaður, fjöldi notenda og úttekt Gæða- og eftirlitsstofnunar velferðarmála. Þó hefði mátt vísa nánar í úttektina og undirskriftasöfnunina (hvar hún er aðgengileg). Móðirin sem vitnar í reynslu sína er ónefnd, sem er eðlilegt vegna persónuverndar, en engin önnur óháð rödd styður efnið, til dæmis sérfræðingur í forvörnum eða fulltrúi sveitarfélags. Fyrirsögnin, sem vísar til þess að stjórnin hafi „ítrekað" óskað eftir fundi við ráðherra, setur tóninn í ákveðna átt og undirstrikar ágreining án þess að viðbrögð ráðuneytisins við fundaróskum séu staðfest af öðrum en Foreldrahúsi sjálfu.