Egill mjög efins um tímasetninguna: „Pólitísk umræða er eiginlega orðin að tómu rugli og illindum“

Styrkur greinarinnar felst í því að hún dregur saman nokkur ólík sjónarmið nafngreindra aðila: Egill Helgason er efins, Jón Ferdínand styður efasemdir hans, Elliði Vignisson vill hafna og bíða, en Þorsteinn Pálsson telur glundroðann einmitt rök fyrir aðild. Þetta gefur lesandanum ákveðna breidd. Veikleikinn er hins vegar sá að greinin er nánast eingöngu samsett úr samfélagsmiðlafærslum, án þess að blaðamaður hafi rætt við viðmælendurna sjálfa eða aflað frekari heimilda um stöðu ESB-umræðunnar. Engin tilraun er gerð til að setja fullyrðingar í samhengi; til dæmis eru staðhæfingar Jóns Ferdínands um hlut öfgahægri í Evrópuþingi og um svokallaðar „fangabúðir" ekki tengdar við sannreynanlegar heimildir innan greinarinnar sjálfrar, þótt slíkar upplýsingar séu að hluta aðgengilegar á opinberum vettvangi. Greinin er í raun safnfærsla úr opinberri umræðu fremur en sjálfstæð fréttaskrif, og það dregur úr fréttavirði hennar.