Ríkis­út­varpið hafi stækkað á kostnað einka­rekinna miðla

Fyrirsögnin ber viðtengingarhátt, „hafi stækkað“, og það er rétt handverk: lesandinn sér að þarna talar Lilja, ekki Vísir. Vandinn er að fréttin lætur þar við sitja. Fullyrðing um að Ríkisútvarpið hafi vaxið á kostnað einkarekinna miðla er umdeild og mælanleg, en hér er hvorki tala um auglýsingahlutdeild RÚV, þróun útvarpsgjalds né viðbrögð frá stofnuninni sjálfri. Einn samtalsþáttur, engin önnur rödd.

Heimildakeðjan er að auki lengri en hún virðist. Tölurnar um að rúmur helmingur auglýsingatekna 2024 hafi farið til erlendra miðla eru sagðar frá Hagstofunni, en þær koma til lesandans um munn þáttastjórnenda Bítisins; blaðamaðurinn hefði getað flett þeim upp sjálfur og staðfest.

Tvennt annað er látið standa óskoðað. „Gögn sem hún hafði undir höndum“ um tekjuflótta ef RÚV færi af auglýsingamarkaði eru ósannreynanleg innan fréttarinnar sjálfrar, og ummælin um að OECD hafi „verið með lagasetningu“ í sjö ár kalla á skýringu, því OECD setur ekki lög. Þetta er læsileg endursögn úr útsendingu, en fréttin flytur skilaboðin fremur en að rannsaka þau.