„Ef læknir myndi skjóta sjúk­ling þá mætti ekki á­kæra hann“

Veigamesta vandamálið við þessa frétt er hversu einhliða hún er. Greinin fjallar um úrskurð héraðsdóms sem byggir á réttarfarslegri meginreglu um tvöfalda refsingu, en eingöngu er vitnað í lögmann brotaþola. Sjónarmið verjanda Skúla Tómasar, sem gæti útskýrt á hverju frávísunin byggist frá sjónarhóli dómsins, er hvergi að finna. Landlæknir er nefndur ítrekað í tilvitnunum lögmannsins, en embættið fær enga gagnrýni beint og enga rödd til svara. Héraðsdómur sjálfur fær ekki tækifæri til að útskýra forsendur úrskurðarins; vissulega gefur dómurinn út úrskurðinn, en ekkert er vísað í raunverulegan texta hans eða forsendur. Þannig er lesandinn skilinn eftir með eina túlkun á flóknu lögfræðiefni. Framsetning fyrirsagnarinnar er markvisst tilfinningaleg og nýtir ýkjudæmi lögmannsins sem höfuðfyrirsögn, sem festir ákveðna túlkun í huga lesandans áður en greinin hefst. Bakgrunnsupplýsingar um málið sjálft eru ágætar: nefnd eru sex andlát á HSS, fimm rannsóknir felldar niður og svipting starfsleyfis 2021. Þetta er sannreynanlegt. En greinin nær ekki til þess sem skiptir mestu máli í slíkri frétt, þ.e. að gefa öllum aðilum tækifæri til svara og setja dóminn í réttarfarslegt samhengi umfram eitt viðtal.