Hryðjuverkamálið frá upp­hafi til enda

Greinin er í eðli sínu yfirlitsgrein sem rekur flókið sakamál frá upphafi til enda, og á þeirri forsendu er hún vel unnin. Nafngreindir heimildamenn eru margir: Karl Steinar Valsson og Grímur Grímsson af hálfu lögreglu, Karl Ingi Vilbergsson fyrir ákæruvaldið, Sveinn Andri Sveinsson og Einar Oddur Sigurðsson sem verjendur, auk framburðar sakborninga og vitna fyrir dómi. Beinar tilvitnanir í ákæruskjöl, dóma Héraðsdóms, Landsréttar og Hæstaréttar styrkja sannreynanleika textans verulega. Jafnvægi milli aðila er ásættanlegt: lesandinn fær bæði röksemdir ákæruvaldsins og verjendanna, ásamt orðréttum samskiptum úr Signal-spjalli sem lesandinn getur sjálfur metið. Það sem helst má benda á er að tónninn hallar einna mest í átt að verjendum. Setningin „geta þessir tveir menn andað léttar" í innganginum er mat, ekki frásögn, og ákæruvaldinu er hvergi gefinn kostur á að skýra eigin afstöðu til niðurstöðunnar í heild; Karl Ingi er aðeins vitnað í eldri ummæli, ekki um lokaniðurstöðuna. Ríkissaksóknari, sem tók lokaákvörðun um að áfrýja ekki, er ekki beðinn um skýringar. Sveinn Andri fær aftur á móti ríflegan vettvang, bæði til gagnrýni á lögreglu og til að boða bótakröfur. Þetta eru ekki stór gallar, en þeir draga aðeins úr hlutleysi greinarinnar. Framsetningin er þó að verulegu leyti byggð á opinberum gögnum og beinum tilvitnunum, sem gerir lesandanum kleift að mynda sér sjálfstæða skoðun.