Bergþór líkir skorti á samráði við að senda landsmönnum fingurinn
Fréttin greinir frá ræðu Bergþórs Ólasonar, þingmanns Miðflokksins, undir liðnum störf þingsins. Hann gagnrýndi að frumvarp um breytingar á húsaleigulögum hefði ekki verið kynnt í samráðsgátt og líkti verklaginu við að senda landsmönnum fingurinn. Hann sakaði jafnframt ráðherra Flokks fólksins um að forðast fjölmiðla og fyrirspurnatíma.
Fyrirsögnin grípur sterkasta orðalag ræðunnar og gerir það að fréttinni. Það er skiljanlegt val, enda var Bergþór að tala og orðin eru rétt eftir höfð. Endursögn þingræðu þarf ekki að kalla til mótrödd í hvert sinn. Fréttin gerir líka það sem skiptir máli: hún greinir frá rökstuðningi greinargerðarinnar, að kynning í samráðsgátt gæti hvatt til hækkunar leiguverðs fyrir gildistöku. Lesandinn fær því að sjá rök stjórnvalda, þótt aðeins í gegnum orð gagnrýnandans.
Veikleikinn liggur í síðari ásökununum. Fullyrðing um að ráðherrar Flokks fólksins svari ekki fjölmiðlum og mæti ekki í fyrirspurnatíma er sett fram án nokkurrar athugunar. Mætingu í óundirbúnar fyrirspurnir má fletta upp í gögnum Alþingis, og fyrirspurn til ráðuneytisins hefði tekið skamma stund.
Ráðherrann sem í hlut á er auk þess hvergi nafngreindur og frumvarpið ekki tilgreint nánar. Þetta er snyrtileg endursögn úr þingsal sem ber boðskapinn áfram án þess að prófa hann.