„Hlutirnir eru málaðir upp eins og allt sé að fara í kaldakol“
Stutt frétt af fundi Kennarafélags og Skólastjórafélags Reykjavíkur þar sem frambjóðendur í sveitarstjórnarkosningum sátu í pallborði. Greinin byggist nær alfarið á tilvitnunum í Kristínu Björnsdóttur, formann Kennarafélags Reykjavíkur, og segir frá sjónarmiðum hennar um virðingu fyrir fagmennsku kennara.
Greinin er í raun stutt viðtalsfrétt frá tilteknum viðburði og nær eðlilega til nafngreindrar heimildar, Kristínar Björnsdóttur formanns Kennarafélags Reykjavíkur. Hún nefnir að ellefu framboð hafi setið í pallborði, sem gefur viðburðinum samhengi. Veikleikinn er hins vegar sá að ekkert kemur fram úr svörum frambjóðendanna sjálfra; lesandinn fær eingöngu sjónarmið kennarahreyfingarinnar. Þetta er sérstakt í ljósi þess að tilgangur fundarins var einmitt samtal milli aðila. Fréttaverðmæti greinarinnar hefði aukist verulega ef tilvitnað hefði verið í einn eða tvo frambjóðendur, jafnvel stuttlega. Auk þess endurtekur greinin sömu efnisgreinina tvisvar, næstum orðrétt, sem bendir til klippivillna. Framsetningin hallar þó ekki pólitískt til hliðar; hún endurspeglar frekar einhliða heimildaval en meðvitað ákveðið sjónarhorn.
