Sverrir Bergmann vill stoppa leyfislausa tónlist í pólitískum áróðri
Fréttin segir frá ræðu Sverris Bergmanns Magnússonar, varaþingmanns Samfylkingarinnar, undir liðnum störf þingsins. Þar gagnrýndi hann notkun tónlistar án leyfa í pólitísku kynningarefni. Hann hvatti flokkana til að móta sameiginlegar leiðbeiningar með STEF og fulltrúum flytjenda og útgefenda.
Ræða í störfum þingsins er eina heimild fréttarinnar, og hún er endursögð af nákvæmni. Tilvitnanir eru skýrar og ræðumaður nafngreindur. Vísunin í leiðbeiningar STEFs gefur lesandanum færi á að sannreyna lagalegan kjarna málsins, muninn á rétti að tónverki og rétti að upptöku. Sem endursögn opinbers málflutnings stendur fréttin fyrir sínu.
Veikleikinn liggur í því sem ekki var spurt um. Sverrir gefur í skyn að tónlist hafi verið notuð án leyfa í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar, en hvorki hann né blaðamaður nefnir hvaða flokkar, hreyfingar eða auglýsingar eiga í hlut. Lesandinn situr því eftir með óljósa aðdróttun sem enginn getur svarað. Eitt símtal til STEFs hefði getað leitt í ljós hvort kvartanir hafi borist eða hvort vandinn sé í raun útbreiddur. Viðbrögð annarra flokka um eigið verklag hefðu sömuleiðis gefið málinu dýpt.
Framsetningin er hlutlaus og fyrirsögnin lýsir afstöðu þingmannsins án þess að gera hana að staðreynd. Fréttin gerir það sem hún þarf en ekkert umfram það. Hún flytur boðskapinn frekar en að kanna hann.