Pirringur í Skjólbrautarmálinu vegna misskilnings og tafa
Frétt af fyrsta degi aðalmeðferðar í manndrápsmáli á Kársnesi. Þar er lýst vitnisburði sambýliskonu ákærða, móður og kærustu hins látna og nágranna, með sérstakri áherslu á tungumálaörðugleika og tafir í réttarsal. Í lokin er dregin saman áherslulína sækjanda og verjanda.
Fyrirsögnin velur pirring og tafir sem kjarna dagsins, þótt efnislegi þungi fréttarinnar liggi í misræmi á framburði vitnis hjá lögreglu og fyrir dómi. Blaðamaðurinn var sjálfur í réttarsal og heimildin er því frumheimild. Það er styrkur. Orðalag eins og „ásættanlegt svar“ og „mátti merkja nokkurn pirring“ felur þó í sér mat fréttamanns á vitni, sem á ekki heima í hlutlausri dómsfrétt.
Jafnvægið er gott. Lokakaflinn rekur bæði málflutningslínu sækjanda og kenningar verjanda og segir skýrt að ákærði neiti sök. Skýringar vitnisins á misræmi í framburði fá líka að standa.
Samhengi vantar á stöku stað. Hvers vegna nágrannar voru spurðir um músagang kemur hvergi fram, og lesandinn situr uppi með spurningu sem fréttin vekur en svarar ekki. Útskýringin á rauntímatúlkun er hins vegar gagnleg lesendum. Í heild er þetta traust dómsfrétt, en framsetningin dregur athyglina frá efninu að hegðun eins vitnis.
