Auðkonan og kaupfélagsstjórinn
Slúðurpistill um lokun fréttastofu Stöðvar 2 sem snýst hratt upp í getgátur um fjárhag Morgunblaðsins og eigendur þess. Fullyrðingar um áskrifendaflótta og hugsanlegt lok pappírsútgáfu eru bornar fram með orðalaginu „hermt er“ og „einhverjir leiða að því getum“. Engir nafngreindir heimildarmenn, engin gögn og engin viðbrögð frá þeim sem um er talað.
Birt undir slúðurmerki, og það er ritstjórnarleg ákvörðun sem vert er að nefna: nafngreindir einstaklingar, Guðbjörg Matthíasdóttir og Þórólfur Gíslason, eru gerðir að burðarásum fullyrðinga um fjárhagslega stöðu fjölmiðils án þess að nokkur heimild sé nefnd.
Orðalagið afhjúpar sjálft vandann. „Hermt er að nokkur fjöldi áskrifenda hafi hrakist á brott“ og „nú leiða einhverjir að því getum“ eru ekki heimildir heldur staðgenglar fyrir þær. Ársreikningar Árvakurs eru opinberir og hefðu getað stutt eða afsannað talið um „óáran í rekstrinum“ á einu bretti. Það var ekki gert. Ekkert samhengi fylgir um raunverulegar tölur, og ekkert bendir til að nokkur hafi verið beðinn um svör, hvorki hjá Sýn, Árvakri né eigendunum.
Framsetningin er heldur ekki hlutlaus þótt hún þykist vera greining. Morgunblaðið er sagt hlutdrægt, „forneskja“ sem haldið sé á lífi af djúpum vösum, en fullyrðingin um hlutleysi fréttastofu Stöðvar 2 er látin standa ódeilt. Lokun fréttastofunnar er raunverulegt tilefni; hún er hins vegar aðeins stökkbretti hér. Slúður má vera hnyttið, en ekki laust við alla staðfesta heimild.
