Gefa ekkert upp um svör Íslands til Trumps
mbl.is sendi sjálft upplýsingabeiðni til utanríkisráðuneytisins um svör Íslands við bandarískum spurningalista, fékk afsvar og birtir svarið í heild ásamt tilvísun í undanþáguheimildir upplýsingalaga. Kjarni fréttarinnar er þannig eigin heimildavinna. Bakgrunnshlutinn um rússneskar aðgerðir er hins vegar laustengdur og illa vísað til heimilda.
Sterkasti þáttur fréttarinnar er einfaldur: blaðamennirnir báðu sjálfir um gögnin, fengu nei og birtu höfnunina orðrétt. Það er raunveruleg heimildavinna, ekki endursögn, og tilvísunin í takmarkanir upplýsingalaga vegna öryggis ríkisins gefur lesanda forsendur til að meta hvort afsvarið standist.
Þar stoppar greinin þó þar sem hún ætti að halda áfram. Enginn lögfræðingur eða sérfræðingur í upplýsingarétti er kallaður til til að leggja mat á hvort undanþágan eigi við, og ekki er nefnt að slíkri ákvörðun megi vísa til úrskurðarnefndar um upplýsingamál. Það er augljósasta næsta skrefið og það vantar.
Miðhluti textans er lausari í reipunum. Fullyrðingin um að yfirvöld „víða“ í Evrópu líti á spurningalistann sem hugmyndafræðilega þrýstingsaðgerð er ekki tengd nafngreindum ríkjum eða embættismönnum, og upptalningin á rússneskum atvikum stólar á „nýlega var greint frá“ án miðils eða dagsetninga. Aðeins Bloomberg og Donald Tusk eru nafngreind.
Niðurlagsathugasemdin um að spurningalistinn hafi „ekki hjálpað til við að dempa“ spennuna er ályktun blaðamanns sett fram sem staðreynd. Hún þarf heimild eða á að vera merkt sem greining.
