Tveir borgarstjórar

Greinin er flokkuð sem slúður, og miðillinn velur þannig sjálfur að birta efni sem ber ekki venjuleg fréttaviðmið. Jafnvel innan þess ramma er heimildaleysi greinarinnar áberandi: ekki ein einasta nafngreind heimild er nefnd, ekki er vitnað í opinber skjöl eða yfirlýsingar og enginn viðmælandi kemur fram. Allt efnið er sett fram sem staðreyndalýsing á innri pólitík flokka, til dæmis að Björgu Magnúsdóttur sé ráðlagt að slá af tilteknum meirihlutamöguleika og að áhyggjur séu innan Sjálfstæðisflokksins af vinsældum Miðflokksins. Lesandinn hefur enga leið til að meta hvort þetta endurspeglar raunverulegar samræður eða er tilbúningur skribentans. Framsetningin hallast eindregið að þeirri túlkun að Miðflokkurinn og Ari Edwald séu líklegasta og jafnvel réttasta leiðin, þar sem Ari er lýst sem manni með „yfirburðaþekkingu á rekstri" sem sé „einkar vel til þess fallinn" að leiða endurreisn borgarinnar. Einari Þorsteinssyni er hins vegar lýst sem ótrausti, og Björgu sem „reynslulítilli". Þetta er ekki hlutlaus greining heldur röðun á pólitískum leikmönnum eftir eftirsóknarverðleika, án þess að lesandinn fái viðmót frá neinum þeirra. Hin lokasetning, þar sem fullyrt er að „líkur eru á" borgarstjórn Ara, er sett fram sem niðurstaða en hvílir á engu sem lesandinn getur kannað sjálfur.