Íslenska Z-kynslóðin hefur hægt um sig
Gunnar Salvarsson, fyrrverandi frétta- og dagskrárgerðarmaður, veltir fyrir sér hvers vegna íslenska Z-kynslóðin mótmælir ekki eins og ungt fólk víða erlendis. Hann rekur dæmi frá sjö löndum og setur fram þá tilgátu að stuðningur fjölskyldunnar, ásamt velsæld og erfiðleikum, skýri kyrrðina hér á landi.
Í skoðunargrein, sem Vísir birtir undir þeim merkjum, teflir Gunnar Salvarsson fram sjö löndum til samanburðar, frá Þýskalandi til Nepals. Dæmin eru almennt þekkt og skilmerkilega rakin. Höfundur viðurkennir sjálfur að tilefnin séu ólík, sem er heiðarlegt. Samt segir samanburður við Serbíu, Bangladess og Nepal, þar sem spilling og valdboð kyntu undir, lítið um íslenskar aðstæður.
Veikasti hlekkurinn er forsendan sjálf. Að íslensk ungmenni hafi „hægt um sig“ er gefið, ekki kannað. Hvergi er litið til þátttöku ungs fólks í mótmælum eða þjóðfélagsumræðu hér á landi, hvorki til að styðja tilgátuna né hrekja hana. Lýsingin á kynslóð sem hafi verið „vafin inn í bómull“ er alhæfing sem hvílir á tilfinningu fremur en athugun.
Niðurstaðan er þó blæbrigðaríkari en upphafið gefur til kynna. Höfundur gerir ráð fyrir að bæði velsæld og erfiðleikar skýri þögnina, og hugmyndin um eldhúsborðið sem vettvang lausna er frjó. Hana hefði mátt styrkja með opinberum tölum, til dæmis um ungt fólk í foreldrahúsum, eða með rödd úr kynslóðinni sem fjallað er um.
