Að eldast er að lifa
Tveir félagsráðgjafar kynna nýja stefnu Evrópunefndar Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar, „Að eldast er að lifa“, sem gildir 2026 til 2030. Þeir rekja helstu áherslur hennar og telja hana mikilvægt fordæmi fyrir Ísland í umræðu um öldrun.
Vísir birtir greinina sem skoðanagrein og hún er metin á þeim forsendum. Helsti styrkur hennar er nákvæm tilvísun: höfundar nefna stefnu Evrópunefndar Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar með fullum enskum titli og gildistíma. Lesandi getur því auðveldlega flett henni upp og borið saman við endursögnina.
Textinn er þó fremur kynning en röksemdafærsla. Langstærsti hluti hans endursegir áherslur stefnunnar, en eigið framlag höfunda takmarkast við að kalla hana „mikilvægt innlegg og fordæmi“ fyrir Ísland. Hvergi kemur fram hvernig íslensk öldrunarþjónusta stendur gagnvart þessum markmiðum, hvar skórinn kreppir eða hvað stjórnvöld ættu að gera öðruvísi. Engar tölur um lýðfræðilega þróun hérlendis fylgja, þótt upphafsfullyrðingin sé almennt viðurkennd.
Gagnrýnin vídd er líka fjarverandi. Stefnan er sett fram sem sjálfsögð sannindi án þess að vikið sé að kostnaði, framkvæmd eða reynslu af fyrri stefnum af sama toga. Fullyrðingin um að samfélög sem fjárfesta í heilsu séu „betur í stakk búin“ stendur án rökstuðnings. Greinin er heiðarleg og skýr, en lesandinn veit lítið meira um íslenskan veruleika eftir lesturinn en áður.
