Hver ber ábyrgð á gervigreindinni?
Kristján Logason, ljósmyndari og áhugamaður um gervigreind, heldur því fram í aðsendri skoðanagrein að ábyrgð á gjörðum gervigreindar hvíli alltaf á mönnum: hönnuðum, notendum og þeim sem taka ákvarðanir. Hann varar við því að fólk og stofnanir skýli sér á bak við vélina og nefnir uppsagnir hjá Reykjavíkurborg sem dæmi.
Vísir birtir greinina sem skoðun, og meginröksemdin heldur: ábyrgð flyst ekki yfir á verkfæri, hvort sem það heitir myndavél, Excel eða gervigreind. Samlíkingarnar eru skýrar og höfundur viðurkennir heiðarlega að hegðun kerfanna sé stundum ófyrirsjáanleg, sem styrkir frekar en veikir málflutninginn.
Veikleikinn liggur í andstæðingnum sem hann ræðst gegn. Hver heldur því fram að gervigreindin beri ábyrgð? Enginn er nafngreindur. Frásagnir af innbrotum, spjallhópum og eigin tungumáli eru afgreiddar sem „fals og hjóm“ án þess að lesandinn fái að vita hvaðan þær koma eða hvað þær sögðu í raun. Þar með ræðst höfundur á óljósa útgáfu af umræðunni fremur en þá sem raunverulega fer fram.
Sama gildir um Reykjavíkurborg. Fullyrt er að „við erum farin að heyra“ að vísað sé í útreikninga gervigreindar til að skýra uppsagnir, en hvorki er nefnt hver sagði það né hvar. Þetta er eina staðbundna og áþreifanlega dæmið í greininni og það stendur án heimildar. Samlíkingin við mótor sem þarf að stilla einfaldar auk þess hvernig þyngdir verða til.
