Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene!
Skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur gagnrýnir ný komugjöld fyrir sjúkra-, iðju- og talþjálfun sem tóku gildi 1. september. Röksemdin er byggð á tilvísun í Stjórnartíðindi, rannsókn Vörðu fyrir ÖBÍ og lífskjararannsókn Hagstofunnar. Framsetningin er skýr en tölurnar í greininni stangast á innbyrðis og sjónarmið ráðuneytisins fá ekkert rúm.
Greinin er birt sem skoðanagrein og skal metin sem slík. Það sem lyftir henni yfir hefðbundinn reiðilestur er heimildavalið: reglugerðin sjálf í Stjórnartíðindum með dagsetningu og undirskrift ráðherra, sjálfsmatskönnun Vörðu fyrir ÖBÍ frá desember 2023 og lífskjararannsókn Hagstofunnar. Þetta er allt hægt að fletta upp. Höfundur upplýsir sömuleiðis um eigin stöðu sem öryrki, sem er heiðarlegt og eðlilegt.
Þyngsta gallinn er að burðartölur greinarinnar stangast á. Fyrst er almenna gjaldið sagt 1.500 krónur „í hvert skipti“, síðan „1500 kr. á mánuði“, og loks reiknað sem 6.000 til 12.000 krónur á mánuði. Lesandi sem vill vita hvað þetta kostar hann fær þrjár ólíkar útgáfur. Sama óskýrleiki er í dæminu um öryrkja, þar sem 4.000 krónur eru nefndar án tímaviðmiðunar.
Röksemdafærslan sneiðir líka framhjá augljósustu andmælunum. Hvergi er reifað hvers vegna ráðuneytið tók gjaldið upp, hvort það sé hluti af sparnaðaraðgerðum eða hvort einhver hámörk eða undanþágur gildi. Að kalla þjónustugjald „glænýjan skatt“ er retórískt val, ekki greining, og orðið „skattpíning“ í lokin rímar illa við annars skýra kröfu greinarinnar um skattfjármagnað kerfi.
