„Ég þurfti að samþykkja hana á sínum tíma með æluna í hálsinum“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun endurbirting á sjónarmiðum eins borgarfulltrúa af samfélagsmiðlum, klædd í fréttaform. Eina eiginlega heimildaaðferðin er beint tilvitnun í færslu Brynjars Níelssonar á samfélagsmiðlum. Engin viðbótarheimild er nefnd, enginn fulltrúi þeirra flokka sem studdu vottunina fær að svara gagnrýninni, og engin rödd atvinnulífsins eða sérfræðinga er leitað til. Fullyrðingar Brynjars um að jafnlaunavottun hafi „íþyngt atvinnulífinu" og að Evrópa stefni í „sögulegt minjasafn" standa algjörlega ómótmælt. Þetta er verulegt vandamál vegna þess að lesandi sem treystir á greinina eina fær einhliða mynd af lagabreytingu sem varðar fjölda launþega og atvinnurekenda. Lokahlutinn gefur stuttlega til kynna að ný lög hafi verið samþykkt og að markmið þeirra sé áfram jöfn laun, sem er nauðsynlegt samhengi. Hins vegar er þessi hluti of grunnsagskenndur til að vega upp á móti þeirri ójafnri framsetningu sem einkennir greinina í heild. Fyrirsögnin er bein tilvitnun í Brynjar og ýtir undir dramatískt frásagnarform fremur en upplýsingamiðlun. Ef ætlunin var að birta frétt af lagabreytingunni hefði verið eðlilegt að leita eftir viðbrögðum frá þeim sem studdu fyrri kerfið eða frá Jafnréttisstofu. Ef ætlunin var að segja frá ummælum Brynjars hefði verið til bóta að setja fullyrðingar hans í samhengi við raunverulegar niðurstöður um áhrif vottunarinnar.