„Þetta á náttúru­lega ekki að gerast“

Greinin er stutt frétt sem byggist á einu nafngreindu viðtali, þ.e. við Friðbjörn A. Hermannsson forseta ASÍ. Þetta er eðlilegt miðað við umfang málsins, en nokkur veikleiki felst í því að hvorki verktakinn né framkvæmdastjóri Bjargs, Björn Traustason, fá tækifæri til að tjá sig, eins lítið og málið kann að virðast. Þar sem verkefnið er á vegum Bjargs hefði verið eðlilegt að leita eftir svörum frá framkvæmdastjóranum beint, ekki aðeins að vitna til þess að forseti ASÍ „geri ráð fyrir" að hann hafi samband eftir helgi. Athyglisvert er einnig að vísað er til „vegfaranda" sem heimild um að ekki hafi verið unnið á öðrum byggingarreitum í hverfinu, en þessi heimild er ónafngreind og erfitt að sannreyna. Þetta er smávægilegt atriði en hefði mátt styrkja. Ramminn er nokkuð hreinn: greinin lýsir atviki og fær viðbrögð frá viðeigandi aðila. Fyrirsögnin er beint tilvitnun úr texta forseta ASÍ, sem er sanngjörn nálgun. Hins vegar er efnið endurtekið næstum orðrétt tvisvar sinnum í textanum, sem bendir til klaufalegs uppsetningarklips frekar en ritstjórnarlegrar ákvörðunar, og dregur úr læsileika. Á heildina litið er þetta einföld en þokkaleg frétt um skemmtilegt kaldhæðnisefni, þar sem stofnun verkalýðshreyfingarinnar brýtur sjálf frídagsreglur verkalýðsdagsins.