Hverju reiðist almenningur í ESB?

Millifyrirsögnin „Sameiginleg stefna ESB er rót vandans“ segir annað en textinn undir henni. Greinin, sem birtist undir fréttaflokki þótt hún sé skoðunargrein, viðurkennir sjálf að ábyrgð landsstjórna sé mikil og að ETS2 skýri ekki dýrtíð dagsins. Hún bætir við að ríkisstjórnir noti Brussel sem blóraböggul. Þessir fyrirvarar eru heiðarlegir, en fyrirsagnirnar hunsa þá.

Staðreyndagrunnurinn er að mestu traustur og sannreynanlegur: markmið framkvæmdastjórnarinnar um 25% og 35% minni stjórnsýslubyrði, gildistaka ETS2 árið 2028 og viðmiðin um 3% halla og 60% skuldir. Snjallt er að lesa markmiðið um minni byrði sem viðurkenningu á vandanum, þótt það sé túlkun. Mótmælin í Frakklandi og á Ítalíu eru hins vegar nefnd án nokkurra smáatriða. Fullyrðingin um að húsaleiga hafi hækkað „gífurlega“ stendur án talna.

Gæsalappirnar utan um „loftslagsmál“ gefa í skyn efasemdir sem höfundur rökstyður aldrei. Lokasetningin um Ísland er veikasti hlekkurinn. Ísland er utan sambandsins og tengslin í gegnum EES eru hvergi útskýrð, svo stökkið stendur órökstutt.