Davíð Þór Björgvinsson skrifar: ESB og launþegar

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundurinn kynntur með skýrum hætti: lögmaður og fyrrverandi dómari við Mannréttindadómstól Evrópu. Sá bakgrunnur gefur honum sérstakan trúverðugleika á þessu sviði og greinin ber þess merki; tilvísanir í sáttmálagreinar (154. og 155. gr. TFEU, 28. gr. sáttmálans um grundvallarréttindi), í dóma eins og Viking Line og Laval og í vinnumarkaðskerfi einstakra aðildarríkja eru nákvæmar og sannreynanlegar. Höfundur tekur einnig á mótrökum og viðurkennir spennu milli frelsisréttinda innri markaðarins og hagsmuna launafólks, sem eykur trúverðugleika rökstuðningsins. Styrkur greinarinnar liggur einmitt í þessu: hún stendur ekki sem einhlíð lofgjörð heldur gerir sér grein fyrir veikleikum í ESB-rétti á þessu sviði. Sá veikleiki sem nefna má er að niðurstaðan, að aðild myndi styrka stöðu launþega, er sett fram með nokkurri vissu án þess að höfundur ræði til dæmis áhættu af stöðluðum lágmarkslaunum eða skerðingu á sjálfstæði norræna samningamódelsins sem sum verkalýðssamtök hafa bent á. Rökfærslan er samt vel uppbyggð og gagnsæ um forsendur sínar; lesandinn getur metið rökin á eigin forsendum.