Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins?
Skoðunargrein fyrrverandi varaformanns Samtaka ferðaþjónustunnar sem færir rök gegn nýjum álögum á erlenda ferðamenn og kallar eftir endurtekinni kostnaðar- og ábatagreiningu. Heimildir eru nafngreindar og hagsmunir höfundar gefnir upp, en kjarnaútreikningurinn ber ólíkar stærðir saman.
Greinin er birt sem skoðunarefni, og höfundur gengur skýrt fram: hann nafngreinir sjálfan sig sem fyrrverandi varaformann SAF, tilgreinir að hann hafi setið í stjórn Stjórnstöðvar ferðamála og að Reykjavík Economics hafi unnið skattsporsgreininguna fyrir Samtök ferðaþjónustunnar. Þetta er til fyrirmyndar. Deloitte-greiningin frá 2017, tölur ársins 2015 og skattreiknivél Viðskiptaráðs eru allt sannreynanlegar tilvísanir.
Vandinn liggur í reikningsdæminu sjálfu. Skattspor heillar atvinnugreinar, um 200 milljarðar, inniheldur tekjuskatt starfsfólks, tryggingagjald og fyrirtækjaskatta sem eru ekki greiðslur erlenda ferðamannsins. Höfundur deilir þeirri tölu niður á ferðamannadaga og ber svo við það sem einstakur íslenskur launamaður greiðir. Hann viðurkennir að um nálgun sé að ræða, en notar hana engu að síður til að draga ályktun fyrirsagnarinnar.
Einnig stendur talan um fimm milljarða í opinberum kostnaði óáreitt. Ekkert er sagt um álag á innviði, sveitarfélög utan höfuðborgarsvæðisins eða húsnæðismarkað. Röksemdin um að eftirspurn geti brugðist við verðhækkun er gild, en engin gögn eru færð fyrir teygni. Heiðarleg framsetning að forminu til; hallandi í tölunum.
