„Ef þú situr bara á einhverju bílastæði og bíður eftir sendingu þá geturðu ekki talist vera virkur í vinnunni“
Kynningartexti fyrir þátt af hlaðvarpinu Þetta nútímalíf á RÚV um kjör Wolt-sendla. Forsvarsmenn Wolt segja sendla fá að meðaltali 6100 krónur á klukkustund í virkum vinnutíma, en sendlar telja skilgreininguna á virkum tíma ekki ná yfir biðina sem fylgir starfinu. Bæði sendill og forsvarsmaður Wolt á Íslandi tjá sig undir nafni.
„Hrópandi ósamræmi“ er niðurstaða sem blaðamaðurinn kveður upp í eigin rödd, áður en lesandinn hefur heyrt nokkurt rökstutt dæmi. Í kynningu á hlaðvarpsþætti má búast við ákveðnum tóni, en þessi setning gerir upp deilumálið fyrir lesandann í stað þess að lýsa því.
Að öðru leyti er jafnvægið betra en fyrirsögnin gefur til kynna. Christian Kamphaug, forsvarsmaður Wolt á Íslandi, fær að skýra skilgreiningu fyrirtækisins með eigin orðum, og það er raunar hans tilvitnun sem fær fyrirsögnina. Mani Shahidi er nafngreindur og lýsir reynslu sinni á vettvangi.
Veikleikinn liggur í tölunni sjálfri. Talan 6100 krónur er eignuð Wolt en hvergi sett í samhengi: hvort hún sé fyrir eða eftir eldsneyti og bílkostnað, eða hve stór hluti innskráðs tíma telst virkur. Sendlarnir leggja ekki fram neina tölu á móti, aðeins frásögn af einni hálftíma bið. Þar sem textinn er fyrst og fremst gluggi inn í lengri þátt er eðlilegt að dýptin sé þar. Engu að síður hefði ein samanburðartala styrkt hann verulega.