Skýrslutökur halda áfram í Reykholtsmálinu

Athyglisverðast er orðalagið um rafrænu skilríkin: því er slegið föstu að sakborningar hafi „náð að setja upp rafræn skilríki í síma brotaþola með því að blekkja starfsmenn fyrirtækisins“, án nokkurs fyrirvara um að málið sé enn fyrir dómi og aðeins einn hafi játað sök að hluta. Þarna hefði þurft einfalt „samkvæmt ákæru“ eða vísun í framburð fyrir dómi; munurinn skiptir lesanda máli þegar sex einstaklingar sæta ákæru sem ekki er lokið. Þá hvílir fréttin á sjálfsvísun, „eins og greint hefur verið frá“, sem færir lesandann ekki nær upprunanum, og setningarnar „búist er við“ og „reikna má með“ eru án þess að fram komi hver býst við hverju: dómurinn, saksóknari eða blaðamaðurinn sjálfur. Á móti kemur að grunnstaðreyndir eru skýrar og sannreynanlegar; dómstóll, staður, tími og eðli ákæru liggja fyrir, og fyrir stutta framvindufrétt af réttarhöldum er umgjörðin í lagi. Það sem hefði kostað eina setningu, fyrirvarinn um óútkljáða sök, er einmitt það sem vantar.