Komin með nóg af umræðu um ESB?
Skoðanapistill þingmanns Sjálfstæðisflokksins fjórum dögum fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður. Höfundur er nafngreindur og hagsmunir hennar gagnsæir, en pistillinn byggir á kímni og uppgjöf við umræðuna fremur en rökum, og felur í sér þunga ásökun um óheiðarleika sem er látin standa óstudd.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis, og það er rétt merking: hér talar þingmaður og varaformaður utanríkismálanefndar, sem er skýrt tilgreint í botni greinarinnar. Gagnsæi um höfund og stöðu hans er til fyrirmyndar, og höfundur sparar ekki sjálfsíróníuna þegar hún nefnir eigin þátt í hagtöluumræðunni úr Ítalíufríi. Sem stíluð stemningsgrein um þreytu samfélagsins á einu máli virkar hún.
Þyngsta veilan er ein setning: að þeir sem leigðu skilti með skilaboðum um að kjósa megi um „sjá lægri vexti“ séu „að segja ósatt“. Ásökun um ósannsögli er alvarleg og krefst rökstuðnings, en hér fylgir hvorki tilvísun í hagfræðileg gögn, umræðu um samband evrusamstarfs og vaxtastigs né tilraun til að hrekja röksemdina sjálfa. Sama gildir um töluna 0,08% um atkvæðavægi; hún er í sjálfu sér sannreynanleg utan greinarinnar en höfundur bendir ekki á nokkra heimild. Umræðan um að Já-hreyfingin hafi bent á aldursfylgni og nálægð við „handanheiminn“ er endursögð án þess að lesandinn fái að vita hvað var í raun sagt eða hvar.
Rökfræðilega hvílir pistillinn á tvennu sem er sett fram sem sjálfgefið: að já-svar þýði fyrst og fremst „langt, strangt og kostnaðarsamt ferli“ og að nei-svar leysi úr læðingi krafta til að takast á við verðbólgu og vexti. Hvorugt er rökstutt, og engin mótrök úr aðildarumræðunni eru tekin til efnislegrar athugunar. Þetta er lögmæt kosningaræða en veikur pistill: höfundur kallar umræðuna þreytandi án þess að leggja sjálfur til efni sem gerir hana betri.
