„Einhvern veginn vilja þeir okkur ekki heim“

Greinin er í eðli sínu viðtal við einn ánægjulausa íbúa sem fær að segja sína sögu nánast án nokkurrar mótvægisraddar. Þetta er aðalveikleiki fréttarinnar: Þórkatla, eigandi eignanna og aðili sem borinn er sökum, fær ekkert tækifæri til svara. Bæjarstjórn Grindavíkur er nefnd en ekki rædd við. Ríkisvaldið, sem sagt er beita Þórkötlu af ásetningi til að koma í veg fyrir heimkomu fólks, er ekki heldur beðið um umsögn. Þetta er ekki ásættanleg jafnvægisleysi í frétt sem er birt sem ritstjórnarefni undir flokknum „Fréttir". Fullyrðing um að börn í skóla hafi farið úr fimmtíu í tuttugu er eingöngu á ábyrgð Gylfa og er hvorki studd tölum frá sveitarfélaginu né skólanum. Sama má segja um þá staðhæfingu að „fleiri tugir húsa" séu ónýt, sem gæti verið rétt en er ósannreynanleg innan fréttarinnar sjálfrar. Heimildir mbl.is um breytingu á reglum, þar sem 12 nætur verða hámark, eru ónafngreindar en merkt sem eigin heimildir, sem er þó betra en ekkert. Framsetningin er hins vegar einhliða: fyrirsögnin sjálf er tilvitnun úr samtalinu sem undirstrikar tilfinningalega nálgun frekar en upplýsingamiðaða. Fréttamaður hefði getað gert þessa sögu mun sannfærandi með því einfaldlega að hringja í Þórkötlu og ráðuneytið. Án þess er þetta frekar málflutningur en fréttamennska.