Íslendingar í vanda á Spáni út af gjaldþroti leigufélags: „Ég á ekki orð til að lýsa tilfinningum mínum“
Frétt um tíu Íslendinga sem sitja uppi húsnæðislausir á Alicante eftir að íslenskt leigufélag fór í þrot. Fréttastofan talar við bæði leigjanda og eiganda félagsins, birtir orðrétt úr tölvupóstum þeirra og styður fjárhagsstöðuna með ársreikningi Sammlindar ehf. Nýi spænski eigandi leigumiðlunarinnar fær hins vegar ekkert færi á að svara.
Sjaldgæft er að sjá neyðarfrétt af þessu tagi með svo þéttri heimildavinnu: leigjandinn er nafngreindur, eigandinn er nafngreindur og talar sjálfur, og bæði tölvupóstar milli þeirra og ársreikningur móðurfélagsins eru dregnir fram. Tölurnar um neikvætt eigið fé og 35 milljóna skuldir eru sannreynanlegar í opinberu skjali. Þetta er meira en lágmarkið.
Gallinn liggur í þriðja aðilanum. Sú fullyrðing að nýi eigandi leigumiðlunarinnar á Spáni hyggist ekki standa við skuldbindingar fyrri eiganda kemur öll í gegnum það sem Guðrúnu Svövu „hafi verið sagt“. Nýi eigandinn er hvorki nafngreindur né leitað svara hjá honum, og þar er kjarni málsins fyrir þá tíu sem sitja eftir. Lögmaðurinn sem Samúel vísar á fær heldur ekki orðið.
Onnur smáatriði mega batna: „samtals er um að ræða nokkrar milljónir króna“ er ágiskun án tilgreinds grundvallar, og ekki er ljóst hvort fréttastofan sá greiðslukvittun fyrir 2.500 evrunum eða byggir eingöngu á orðum leigjandans. Sterk frétt, en einni hurð ólokað.
