Hvar á gervigreind að vinna fyrir hið opinbera?
Skoðanagrein embættismanns hjá Matvælastofnun um hvar gervigreind eigi fyrst að nýtast í opinberri stjórnsýslu. Höfundur styður mál sitt við tölur frá OECD og aðgerðaáætlun stjórnvalda, og afmarkar kröfur sínar skýrt við ráðgefandi verkefni þar sem starfsmaður ber ábyrgðina. Hagsmunatengsl eru upplýst í lok greinar.
Greinin birtist undir skoðanamerki Vísis, og innan þess ramma er hún óvenju agað skrifuð. Höfundur heldur sig við afmarkaða tillögu: gervigreind eigi að lesa, flokka og tengja gögn, en ekki úrskurða. Fullyrðingar hans eru studdar tölum sem lesandi getur í grundvallaratriðum flett upp: könnun OECD frá 2025 um traust almennings, úttekt á stafrænni stjórnsýslu með einkunnunum 0,61 og 0,74, og aðgerðaáætlun stjórnvalda 2025 til 2027.
Þar liggur þó helsti veikleikinn. Hvorug OECD-heimildin er nefnd með heiti, svo lesandi þarf sjálfur að leita uppi hvaða úttekt um ræðir. Í grein sem gagnrýnir gervigreind fyrir að skila svörum án rekjanlegra heimilda er það nokkur kaldhæðni.
Höfundur upplýsir stöðu sína hjá Matvælastofnun og notar fiskeldiseftirlit sem dæmi, sem er heiðarlegt. Vantar helst mótvægið: hvað kostar sameiginlegur grunnur, hver rekur hann og hvað gerist þegar kerfin bregðast? Greinin nefnir mælikvarða á árangur en ekki verðmiðann. Vönduð röksemdafærsla engu að síður.
