Óli Palli ekki sáttur við sektina og grunar lögregluna um græsku – „Mér finnst þetta hálf dörtí bissness“
Fréttin endurbirtir færslu Ólafs Páls Gunnarssonar á samfélagsmiðlum um hraðasekt og ásökun um að lögregluembætti „veiði“ ökumenn til að fylla tekjukvóta. Ekkert er gert til að sannreyna þá ásökun og engin viðbrögð eru sótt frá lögreglu. Tilvitnanirnar eru nákvæmar en frásögnin stendur og fellur með einni heimild sem hún endurvarpar.
Þyngsta fullyrðingin í fréttinni er ekki um sektina sjálfa heldur um starfshætti opinberrar löggæslu: að lögregluembætti hafi tekjumarkmið í sektum og sendi menn út að „veiða“ þegar kvótinn er ekki fylltur. Heimildin fyrir þessu er ónefndur sýslumaður sem viðmælandinn segist hafa talað við, í samfélagsmiðlafærslu. Það er tvöfalt óstaðfest: annars stigs frásögn frá heimildarmanni sem hvorki blaðamaður né lesandi getur nálgast. Hér var beinlínis auðvelt að vinna fréttina áfram; fjárheimildir og innheimta sekta liggja fyrir í opinberum gögnum og bæði lögreglustjóri á Vesturlandi og dómsmálaráðuneytið eru í símaskránni. Hvorugt var gert.
Jafnvægið vantar algjörlega. Þótt sá sem sætir gagnrýni sé stofnun og ekki einstaklingur, á lögreglan sama tilkall til svara þegar hún er sökuð um að nota löggæslu sem fjáröflun. Fréttin gefur ekkert færi á því og lesandinn stendur eftir með ásökunina eina.
Framsetningin styður svo við sjónarhorn viðmælandans fremur en að halda fjarlægð: millititlarnir „Veiða lax með spún“ og „„Veiða“ fyrir tekjur“ taka upp myndmál hans sem ritstjórnarlega uppbyggingu, og fyrirsögnin selur hneykslunina. Tilvitnanir eru að vísu skýrt merktar honum og hann kemur ekki illa út sjálfur; frásögnin er læsileg og fer ekki með rangfærslur um það sem hann sagði.
Það sem eftir stendur er endurvinnsla á samfélagsmiðlafærslu, sett fram sem frétt, með óathugaða ásökun á opinbera stofnun í kjarnanum. Sú vinna sem hefði gert þetta að frétt, símtalið og skjalið, var ekki farin.
