Norræna blaðamannasambandið áhyggjufullt yfir þróun á Íslandi
Fréttin er nær óslitin endursögn á yfirlýsingu Norræna blaðamannasambandsins, með löngum beinum tilvitnunum og engri sjálfstæðri fréttavinnslu. Heimildin er nafngreind og sannreynanleg, en enginn annar er kallaður til. Yfirlýsing hagsmunasamtaka er þarna borin fram sem frétt.
Ein heimild ber alla greinina: yfirlýsing NJF, endursögð og tvívitnað í hana orðrétt. Það er skýr og sannreynanleg heimild, en ekkert liggur fyrir um að blaðamaður hafi hringt eitt símtal. Menningarmálaráðuneytið, sem yfirlýsingin skorar á, fær ekki orðið. Enginn hagfræðingur eða fjölmiðlafræðingur setur stöðuna í samhengi. Niðurstaðan er að málsvörn hagsmunasamtaka birtist í fréttaformi.
Það sem hefði mátt sannreyna með lítilli vinnu er einmitt látið ósannreynt. Fullyrðingar um að auglýsingatekjur flytjist til erlendra tæknifyrirtækja og um sérstakt veikleikaeinkenni smás markaðar eru bornar fram án nokkurra talna, þótt tölur um þetta séu til hjá Hagstofunni og í úttektum ráðuneytisins. Staðhæfingarnar um einn sjónvarpsfréttamiðil og eitt prentað dagblað eru auðveldlega staðfestanlegar, en greinin lætur NJF bera þær líka.
Samhengið sem vantar mest er þó eiginhagsmunatengingin. Kallað er á aukinn ríkisstuðning við fjölmiðla, og fjölmiðill flytur það kall ómótmælt án þess að nefna eigin hlut í málinu. Þeir sem eru andvígir fjölmiðlastyrkjum eiga rök; hér fá þau enga rödd.