„Mér finnst þetta skárri kosturinn“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun stutt viðtal við einn stjórnmálamann úr minnihlutanum. Silja Sóley fær að setja fram áhyggjur sínar af húsnæðismálum, útboði sorphirðu og framgangi Borgarlínu án þess að nokkur fulltrúi meirihlutans fái að svara. Þetta er verulegur galli; ásakanir um „hægri áherslur" og gagnrýni á stefnu meirihlutans standa algjörlega án mótvægis. Vísað er til ummæla Sönnu Magdalenu Mörtudóttur og Péturs Marteinssonar en ekki sagt hvar þau komu fram, sem gerir lesandanum erfiðara að sannreyna. Greinin virkar fremur sem vettvangur fyrir skoðanir eins flokks en sem sjálfstæð fréttaskrif. Ef ætlunin var að birta sjónarmið stjórnarandstöðunnar hefði verið heiðarlegra að merkja greinina sem slíka, en sem ritstjórnarefni þyrfti hún ákveðið jafnvægi sem er hvergi að finna.