Borgarlínan er háska­leg til­raun

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt tilgreind sem frambjóðandi Miðflokksins, sem er jákvætt frá sjónarhóli gagnsæis. Þar endar hins vegar það sem vel er gert. Jafnvel sem skoðanagrein skortir textann verulega rökstuðning og hugsmíðalegan heiðarleika. Höfundur fullyrðir að miðjusett Borgarlína kosti „margfalda þá upphæð" sem annað kerfi myndi kosta, en nefnir enga tölu, enga úttekt, enga heimildaraðila. Staðhæfingin um að „vinstri meirihlutarnir" hafi „reynt að þegja slíkt kerfi í hel" er án nokkurs rökstuðnings eða dæma. Orðalagið er víða ýkt, „glæfralegt Borgarlínuævintýrið" og „neyðarástand" eru afdráttarlaus orð sem ekki eru studd neinu sem líkist greiningu. Greinin vinnur ekki með nein gögn, hvorki fjárhagsáætlanir, umferðartölur, né samanburð við sambærileg verkefni erlendis. Þetta er í raun kosningaauglýsing sem endar á ákalli um að merkja við ákveðinn flokk, og rökin eru alfarið byggð á tilfinningalegum aðdráttarafli frekar en efnislegum rökum. Sem skoðanagrein má segja að hugsmíðalegur heiðarleiki sé lágmarksviðmið og þar stenst greinin illa; fullyrðingar eru settar fram sem sjálfsagðar án þess að nokkur viðmiðun sé gefin.