Orðið á götunni: Vill borða kökuna en eiga hana samt áfram – yfirgripsmikið fjármálaólæsi Sjálfstæðismanna
Nafnlaus ritstjórnardálkur gagnrýnir oddvita Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík, Kópavogi og Hafnarfirði fyrir að hafna veggjöldum. Höfundur bendir á að tveir þeirra hafi sjálfir samþykkt samgöngusáttmálann. Hann gagnrýnir einnig hugmynd Ásdísar Kristjánsdóttur um sölu Landsbankans og segir yfirlýsingarnar sprottnar af valdabaráttu innan flokksins.
Sterkasti þráður dálksins er jafnframt sá sem auðveldast er að sannreyna. Ásdís skrifaði undir uppfærðan samgöngusáttmála og Orri sat í meirihlutanum sem samþykkti hann. Þar hittir „Orðið á götunni“, ritstjórnardálkur sem miðillinn birtir undir eigin merkjum, beint í mark, því lesandinn getur flett sáttmálanum upp og borið hann saman við nýjar yfirlýsingar.
Þegar kemur að Landsbankanum verða rökin grynnri. Eftir standa tvær tölur, 35 milljarða arður og 25 milljarða vaxtasparnaður, en hvorug er rakin til heimildar. Fullyrðingin um að söluandvirði geti ekki bæði greitt niður skuldir og fjármagnað framkvæmdir einfaldar málið um of: fé sem ekki þarf að taka að láni lækkar líka skuldir.
Verst er að ætlaðar hvatir eru settar fram sem staðreynd. Hvergi er rökstutt að yfirlýsingarnar snúist um formannsslag, né að staða Guðrúnar Hafsteinsdóttur „veikist stöðugt“. Setningin um að ríkisstjórnin muni ekki „taka við skipunum“ hljómar eins og talað sé í nafni hennar. Uppnefnið „fjármálaólæsi“ kemur svo í stað röksemda. Ekkert er við það að athuga að skoðanadálkur bíti, en hér skyggir valdabraskskenningin á málefnalegan kjarna.
