Íslenskt samfélag njóti ekki vafans
Jón Pétur Zimsen, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gagnrýnir úrskurð kærunefndar útlendingamála sem felldi úr gildi brottvísun albansks ríkisborgara. Maðurinn hafði hlotið dóm fyrir manndráp í Albaníu og er sakborningur í kynferðisbrotamáli hér á landi. Þingmaðurinn telur þröskuldinn fyrir brottvísun of háan og niðurstöðuna senda röng skilaboð.
Ein rödd ber alla fréttina. Viðbrögð eins þingmanns við umdeildum úrskurði eru lögmætt fréttaefni, en hér er ekkert annað sjónarhorn sótt. Hvorki lögfræðingur í útlendingarétti, fulltrúi kærunefndar né þingmaður með aðra sýn fær að skýra hvers vegna lögin setja brottvísun þau mörk sem raun ber vitni.
Það sem vegur upp á móti er stutt en sanngjörn lýsing á rökum nefndarinnar: eldri dómurinn nægði ekki einn og sér og mat lögreglu á ógninni þótti ábótavant. Lesandinn fær þannig grunnforsendur úrskurðarins, þótt hann sé ekki nefndur með númeri eða dagsetningu og vísað sé til „fregna gærdagsins“ án frekari heimildar.
Fyrirsögnin tekur orð þingmannsins upp sem meginstef fréttarinnar. Viðtengingarhátturinn gefur til kynna að um orð hans sé að ræða, en framsetningin magnar eina túlkun. Þá stendur fullyrðingin „miðað við það sem er að gerast“ óútskýrð og ekki er spurt hvað hún vísi til. Blaðamaðurinn ber skilaboðin áfram fremur en að kanna þau.
