Léttist um 15 kg í króatísku fangelsi og deildi 8-9 fm klefa með sjö mönnum
Greinin segir frá úrskurðum Héraðsdóms Vesturlands og Landsréttar sem staðfestu framsal króatísks fanga til heimalandsins. Maðurinn bar því við að aðbúnaður í króatískum fangelsum stæðist ekki kröfur um mannúðlega meðferð, en ríkissaksóknari sagðist hafa fengið tryggingu frá króatískum yfirvöldum um hið gagnstæða.
Fyrirsögnin segir að maðurinn hafi lést um 15 kg og deilt 8 til 9 fermetra klefa með sjö mönnum, án nokkurs fyrirvara. Í meginmálinu eru þessar lýsingar þó réttilega eignaðar honum sjálfum. Þar standa þær í viðtengingarhætti sem málsástæður hans fyrir dómi. Fyrirsögnin gerir málflutning annars aðilans að staðreynd, og það er helsti galli greinarinnar.
Að öðru leyti er heimildavinnan traust. Fréttin byggir á dómsúrskurðum, vitnar orðrétt í handtökuskipunina og vísar lesandanum á úrskurðina sjálfa. Bæði sjónarmið málsins koma fram, krafa ríkissaksóknara og andmæli fangans.
Það vantar hins vegar forsendur dómstólanna. Lesandinn fær aðeins að vita að dómararnir hafi „fallist á málatilbúnað“ saksóknara, ekki hvernig þeir mátu lýsingar mannsins eða tryggingar Króata. Samhengi hefði líka styrkt fréttina, til dæmis hvað eftirlitsaðilar á borð við pyntingavarnanefnd Evrópuráðsins hafa sagt um króatísk fangelsi. Þá hefði lesandinn getað metið fullyrðingar beggja aðila. Eftir stendur hefðbundin dómsfrétt með villandi fyrirsögn.