Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar
Skoðanagrein forseta Ungra umhverfissinna um starfs- og rekstrarleyfi Kaldvíkur í Seyðisfirði. Höfundur gerir grein fyrir eigin stöðu, hafnar því að valið standi milli náttúruverndar og atvinnu í byggðum og kallar eftir vandaðri stjórnsýslu. Röksemdafærslan er skýr en hvílir að hluta á ótilgreindum fullyrðingum.
Greinin er birt undir skoðanamerki og höfundur gerir hreint fyrir sínum dyrum strax: hann segist ekki geta talað fyrir Seyðfirðinga og talar í staðinn fyrir eigin félag. Sú hreinskilni er styrkur sem margir pistlahöfundar sleppa.
Burðarásinn í röksemdinni er hins vegar ótilgreindur. Höfundur segir að „alvarlegar athugasemdir“ hafi ítrekað komið fram við gögn, umhverfismat og málsmeðferð, en nefnir ekki eitt dæmi, ekkert stjórnvald, engan úrskurð og enga dagsetningu. Lesandi getur ekki gengið úr skugga um hvort um er að ræða formlegar kærur, umsagnir í samráðsferli eða almenna óánægju. Sama gildir um fullyrðinguna að stjórnarflokkarnir hafi lofað að vernda Seyðisfjörð fyrir kosningar; tilvitnun eða heimild hefði kostað eina línu.
Þyngsta rökin sem greinin setur fram, að ekki þurfi að fórna fjörðum til að skapa störf, eru einnig þau sem fá minnstan stuðning. Engin atvinnugrein, ekkert dæmi, engin tala. Þar hefði höfundur átt heimavöllinn og átti auðvelt með að sýna á spilin.
Eftir stendur málefnaleg grein með skýra afstöðu, gagnsæjum hagsmunum og áþreifanlegu eftirfylgniloforði um Tunglið, en röksemdafærslu sem er sterkari í tón en í gögnum.
