Vilja að það verði erfiðara að verða Íslendingur
Frétt um þingsályktunartillögu Miðflokksins um hertari skilyrði fyrir ríkisborgararétti, byggð á tillögunni sjálfri og greinargerð með henni. Frumheimildin er nafngreind og vel rakin, en fréttin fléttar inn eigin gagnrýni á rökstuðning flutningsmanna án þess að nokkur utanaðkomandi rödd komi að.
Frumheimildin er í lagi: þingsályktunartillagan sjálf, nafngreindur fyrsti flutningsmaður, orðréttar tilvitnanir í greinargerðina og í 66. grein stjórnarskrárinnar. Lesandi getur flett málinu upp á vef Alþingis og sannreynt hvert atriði. Samanburður á gildandi búsetuskilyrðum og þeim sem lagt er til er skýr og gagnlegur.
Gallinn liggur í því sem fréttin gerir umfram það að segja frá. Þrisvar er fullyrt að rök skorti, að eitthvað sé „ekki fyllilega ljóst“ eða komi „ekkert fyrir í sjálfri tillögunni“. Það má vel vera réttmæt athugun, en þegar fréttin tekur að sér að dæma rökstuðning flutningsmanna hækkar krafan um að þeir fái að svara. Snorri Másson er hvergi spurður.
Enginn lögfræðingur, Útlendingastofnun eða fræðimaður í innflytjendamálum kemur að. Fullyrðing greinargerðarinnar um að slík próf tíðkist víða í nágrannaríkjum er látin standa óathuguð, þótt hana mætti staðfesta á einni símhringingu. Útkoman er einhliða mynd af umdeildu pólitísku máli, þrátt fyrir trausta skjalavinnu.
