Verðsamanburður og kjúklingaréttur sigurvegarans

Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, og ber að meta hana sem slíka. Röksemdafærsla höfundar er á köflum vel ígrunduð: gagnrýnin á Samkeppniseftirlitið fyrir að sleppa kaupmætti úr samanburði er málefnaleg hagfræðileg athugasemd, og tilvísunin í rekstrarafgang sem hlutfall af veltu sýnir að höfundur hefur hugmynd um hvaða breytur skipta máli. Hins vegar eru nokkrir veikleikar í rökfærslunni sem skoðanagrein. Höfundur fullyrðir til dæmis að rekstrarafgangur matvöruverslana hér á landi „skerst á engan hátt úr" frá meginlandi Evrópu, en gefur enga heimild eða tilvísun í þau gögn. Sama gildir um fullyrðinguna um að laun hafi hækkað meira en dagvöruverð frá 2020; hún er sett fram sem endanleg sönnun en án tilvísunar. Vísitalan sem Konráð Guðjónsson birti er nefnd en ekki útskýrð nánar eða tengd við sannreynanlega heimild. Sem skoðanagrein er hún nokkuð vel skipulögð og skerp gagnrýnin á Pawel Bartoszek er skemmtileg, en kaldhæðnin og smáatriðin um grillaðar kjötbollur og kjúklingarétt draga stundum athyglina frá efnislegum rökum. Tilvísunin í „gögn sem fylgdu upphaflega umsókn Íslands um aðild" og skýrslu Hagfræðistofnunar er mikilvægasta heimildatilvísunin í greininni og styrkir málflutninginn verulega. Í heildina er þetta ásættanleg skoðanagrein með skýra afstöðu, en fullyrðingar um efnahagslegar staðreyndir hefðu styrkt trúverðugleikann ef þeim hefði verið fylgt eftir með nákvæmari tilvísunum.