Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar?
Opið bréf til borgarstjórnar Reykjavíkur þar sem leigjandi í Listhúsinu í Gufunesi mótmælir uppsögn leigusamnings. Höfundur rekur sögu og starfsemi hússins og telur að lokun grafi undan hugmyndinni um „skapandi hverfi“. Hann óskar eftir samtali við borgina um lausnir á brunavörnum.
Brunaúttektin er ástæðan sem borgin gefur fyrir uppsögninni, en lesandinn fær aldrei að vita hvað í henni stendur. Höfundur viðurkennir að brunavarnir skipti máli og segir leigjendur sjálfa hafa bent á vankanta. Það er heiðarlegt. Hins vegar kemur hvergi fram hversu alvarlegar athugasemdirnar voru. Án þess er ómögulegt að meta hvort uppsögnin var óþarfa harka eða eðlileg viðbrögð við raunverulegri hættu.
Greinin er birt sem skoðun og rökin halda að mestu. Upptalning nafngreindra verkefna, listamanna og viðurkenninga á borð við Listahóp Reykjavíkur gefur málflutningnum efnislegan grunn sem má sannreyna. Veikari eru óljósar tölur um „milljónir“ í kostnaði og „mörg hundruð manns“. Fullyrðingin um að byggingum með listastarfsemi fækki úr fimm í eina er sterk en án tilvísunar.
Höfundur rekur sjálfur starfsemi í húsinu. Hann greinir frá því í lokin, sem er rétt, þótt upplýsingarnar hefðu átt betur heima ofar. Hagsmunaaðili ber hér fram vel rökstudda málsvörn, en hann tekur ekki á veikasta hluta hennar.
