Rúm­lega sex hundruð milljónir í starfsmannabónusa

Greinin er í grunninn endursögn á ársfjórðungsuppgjöri Íslandsbanka og tilkynningu bankans sjálfs. Tölulegar upplýsingar eru sannreynanlegar úr opinberum gögnum skráðs félags, og tilvitnun í bankastjóra er skýr. Jákvætt er að fréttamaður setur bónusaupplýsingarnar í samhengi við umræðu um bankaskatt og vitnar í ummæli fjármálaráðherra; það gefur lesandanum víðara sjónarhorn. Viðskiptablaðið er nefnt sem fyrsti miðillinn til að greina frá bónusunum, sem er fagleg tilgreining á upprunalegri fréttaflutningakeðju. Hins vegar er verulegur veikleiki að engin óháð rödd er fengin til að meta hvort 671 milljón í bónusa sé eðlilegt, hátt eða lágt; enginn greiningaraðili, hagfræðingur eða fulltrúi hluthafa er spurður. Fyrirsögnin leggur áherslu á fjárhæð bónusanna frekar en á uppgjörið í heild, sem er gild ritstjórnarleg ákvörðun en snýr sjónarhorni lesandans. Einnig er dálítið ruglingslegt að kaflar með ítarlegum tölulegum samanburði á ársfjórðungi (2F26 á móti 2F25) eru birtir næstum beint úr tilkynningunni án nánari útskýringa, sem dregur úr aðgengi fyrir almennan lesanda. Í heild sinni er þetta hefðbundin viðskiptafrétt sem skilar staðreyndum rétt, en skortur á óháðum heimildum dregur úr dýpt.