Segja lög brotin við kyrrsetningu Bandero

Greinin byggir nánast alfarið á heimildum frá einni hlið deilunnar: skipstjóra Bandero, lögmanni Paul Watson-samtakanna og fyrrverandi skipaeftirlitsmanni sem Kastljós bauð sjálft um borð. Samgöngustofu er að vísu gefinn kostur á skriflegum svörum og nokkrum fullyrðingum stofnunarinnar er haldið á lofti, en framsetningin er ólík; sjónarmiðum samtakanna er gefinn mikill tími og tilfinningalegur undirtónn, meðan svar Samgöngustofu er dregið saman í eina eða tvær setningar án þess að stofnunin fái tækifæri til að rökstyðja afstöðu sína. Hvalur hf., sem bar fram kyrrsetningarkröfuna, er nefnt í upphafi en kemur ekki aftur til sögu sem heimild eða viðmælandi. Þetta skekkir myndina verulega. Millifyrirsögnin „Ásetningur stjórnvalda um að stoppa Paul Watson-samtökin ráðið för" er sett fram sem staðhæfing blaðamanns eða ritstjórnar, ekki sem tilvitnun, þó hún sé raunar mat lögmanns samtakanna. Slík framsetning gerir álitamál að viðurkenndri staðreynd. Fyrrverandi skipaeftirlitsmaður er sagður hafa fundið „enga annmarka" en hann er ekki óháður sérfræðingur í hefðbundnum skilningi; hann var fenginn af Kastljósi sjálfu til að skoða skipið, og hlutleysi hans er ekki rætt. Þá vantar rödd Landhelgisgæslunnar sem átti þátt í aðgerðinni. Fréttaflutningurinn er einbeittur í eina átt og hefði styrkt trúverðugleika sinn verulega ef jafnvæginu hefði verið betur sinnt.