Kúba undirbýr sig undir árás frá Bandaríkjunum – „Ef við þurfum að deyja, þá deyjum við“

Sterkasta hliðin er sú að greinin vísar skýrt í NBC-viðtalið sem uppruna og tilgreinir forseta Kúbu sem heimildamann. Einnig er athyglisvert að blaðamaðurinn reynir að setja samhengi með því að nefna orkubann, viðskiptabann og áhrif á efnahag Kúbu; setningin um „óráðsíu í ríkisrekstri" sýnir tilraun til þess að draga ekki eingöngu Bandaríkin til ábyrgðar. Hins vegar er nokkur veikleiki í jafnvægi: greinin byggist nær alfarið á orðum Díaz-Canel og engin viðbrögð eða sjónarmið frá bandarískum stjórnvöldum eru leitað eftir eða tilgreind. Fullyrðingin um að Bandaríkin hafi „gefið til kynna að Kúba sé skotmark" og „að binda endi á valdatíð kommúnista" er sett fram sem staðreynd án þess að vísað sé í tiltekna yfirlýsingu eða heimild. Þar vantar efnislegan stuðning. Fyrirsögnin tekur tilvitnun Díaz-Canel og setur hana í dramatískan ramma sem gæti verið villandi, því ekkert í greininni bendir til yfirvofandi hernaðaraðgerða heldur er um að ræða orðræðu kúbverska forsetans. Þá er tilvísun í samningaviðræður Bandaríkjanna og Írans óljós: ekki er útskýrt hvaða „hernaðarárásir" áttu sér stað á meðan á viðræðum stóð, sem gerir lesandanum erfitt að sannreyna fullyrðinguna.