Guðmundur verndari
Slúðurpistill í ritstjórnarnafni gagnrýnir ræðu Guðmundar Ara Sigurjónssonar, þingflokksformanns Samfylkingarinnar, þar sem hann vísaði til skilaboða sem Guðmundur Ingi Kristinsson fékk frá aðstoðarmanni sínum. Pistillinn kallar skilaboðin hótun og fullyrðir að þau hafi í raun komið frá Ingu Sæland. Hann endar á háðslegri tengingu við fyrra starf þingflokksformannsins í félagsmiðstöð.
„Augljóslega frá Ingu Sæland“: þetta orðalag ber pistilinn uppi, en engin heimild fylgir því. Miðillinn kýs að birta efnið undir merki slúðurs, og jafnvel á þeim forsendum er þessi fullyrðing alvarleg. Hún eignar nafngreindum ráðherra ógnandi skilaboð sem send voru úr síma annarrar nafngreindrar konu, og lesandinn fær ekkert að vita um hvaðan sú ályktun kemur.
Sumt stenst þó skoðun. Vitnað er til ræðu á Alþingi með dagsetningu og orðalagi, „einhver skilaboð“, og til viðtals við RÚV. Hvort tveggja má fletta upp. Þær heimildir styðja hins vegar aðeins atburðarásina, ekki túlkunina sem hlaðin er ofan á hana.
Orðaval eins og „hótun“, „hugrakkt skref“ og „eineltisseggir“ ber niðurstöðuna fram sem staðreynd. Hvorki Inga Sæland, Guðbjörg Ingunn né Guðmundur Ari fá að svara. Lokaskotið um félagsmiðstöðina er dylgja, ekki rökstuðningur. Slúðurformið leyfir hvassan tón, en það réttlætir ekki að ásakanir á nafngreint fólk séu settar fram án nokkurs grunns.
