Leggur áherslu á að laga hnökra á fjarskiptakerfum

Tölurnar bera efnið uppi: um 30.000 símtæki í ársbyrjun, um 6.000 í júní og rúmlega 4.000 í ágúst. Þetta er nákvæmlega sú tegund talna sem lesandi vill geta rakið, en fréttin segir ekki hvort þær koma frá Fjarskiptastofu, Neyðarlínunni, fjarskiptafyrirtækjunum eða ráðuneytinu sjálfu. Fullyrðingin er ekki sannreynanleg innan fréttarinnar; hún gæti vel verið sótt í gögn frá þeim aðilum sem nefndir eru, en blaðamaðurinn þurfti aðeins eina setningu til að segja það. Sama gildir um „fréttir af verra fjarskiptasambandi" og tilvikin þar sem fólk í neyð náði ekki sambandi: hvorugt er rakið til nafngreindrar heimildar, þótt þetta séu einmitt alvarlegustu staðhæfingar textans. Alvarlegri er þó raddflóran. Deiluefnið hér er hvort útbreiðsla 4G og 5G standist í raun það sem lofað var, og ráðherrann fær að endurtaka tvisvar að hún eigi að vera „sú sama ef ekki betri" án þess að nokkur andmæli, hvorki Fjarskiptastofa, Neyðarlínan, fjarskiptafyrirtækin né íbúar á landsbyggðinni sem lentu í vandræðum. Fréttin opnar sjálf á að reynslan hafi verið önnur, en lætur svo ómótmælt standa það sem hún hefði átt að prófa. Það hefði kostað eitt símtal í Fjarskiptastofu að fá annað sjónarhorn á sömu úttekt sem ráðherrann boðar. Framsetningin er hlutlaus og hófstillt, engin pólitísk slagsíða sjáanleg, en lesandi sem les þetta eitt fær mynd sem er alfarið mótuð af þeim sem ber ábyrgð á málaflokknum.