„Búin að hringja eins og vindurinn í kjósendur“
Stutt viðbragðsfrétt af kosninganótt þar sem formaður Sjálfstæðisflokksins er tekin tali eftir fyrstu tölur. Heimildin er nafngreind og orð hennar birt í beinni tilvitnun, en fréttin veitir lesanda ekkert samhengi: hvorki hvað er kosið um né hverjar fyrstu tölurnar voru.
Fyrsta setningin lofar tölum, en engar tölur koma. Lesandi sem opnar þessa frétt fær að vita að Guðrún Hafsteinsdóttir sé ánægð með fyrstu tölur úr Suðurkjördæmi, en ekki hverjar þær eru, hvað verið er að kjósa um eða hversu hátt hlutfall er talið. Þetta er grunnupplýsingar sem hefðu kostað eina málsgrein.
Heimildarvinnan sjálf er hins vegar í lagi eftir sínum eigin mælikvarða. Viðmælandi er nafngreindur, blaðamaður talaði við hana sjálfur og tilvitnanirnar eru beinar og óklipptar að því er sýnist. Fullyrðingin um að „neiið muni sigra“ er skýrt sett fram sem von hennar, ekki sem staðreynd, og það er rétt handverk.
Einsleit raddflóra er meira formsatriði en brestur hér: viðbragðsklippur af kosninganótt eru hefðbundið snið og birtast venjulega samhliða viðbrögðum annarra fylkinga. Ábyrgðin sem eftir stendur er samhengið. Þegar frétt er svona nakin þarf ritstjórn að festa hana við staðreyndir; hér flýtur hún laus, og textinn ber þar að auki með sér ómerkt leifar úr myndspilara sem enginn las yfir.
