Er að eignast barn samfélagsleg busun?
Verkfræðingur og tveggja barna faðir heldur því fram í aðsendri skoðunargrein á Vísi að kerfið leggi þyngstu byrðarnar á foreldra þegar þeir eru tekjulægstir. Hann rekur bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla, skerðingu orlofsgreiðslna þegar stutt er milli barna og lága frjósemi. Hann leggur til 18 mánaða orlof og leikskólaskyldu sveitarfélaga frá 18 mánaða aldri.
Sterkasti hluti þessarar skoðunargreinar er útskýringin á viðmiðunartímabili orlofsgreiðslna. Höfundur sýnir með eigin dæmi, tveimur börnum með 14 mánaða millibili, hvernig fyrra orlofið lækkar greiðslur í því seinna. Lesandinn getur rakið vélina sjálfur, og það er meira en margar slíkar greinar bjóða upp á.
Tölurnar eru nákvæmar og auðvelt að fletta upp: meðalaldur við upphaf leikskóla í Reykjavík haustið 2025 og frjósemi upp á 1,56. Heimildin er þó hvergi nefnd, hvorki Hagstofan né borgin. Veikari er fullyrðingin um að „Svíþjóð og Noregur verja foreldra gegn þessu“. Hún gegnir lykilhlutverki í rökunum en lesandinn fær ekkert að vita um hvernig sú vörn virkar.
Rökin um frjósemi hvíla á orsakatengslum sem eru gefin fremur en rökstudd. Höfundur tekur ekki á því að fleira en fjölskyldustefna geti haft áhrif á barneignir. Hann svarar heldur ekki spurningunni um kostnað tillagnanna né hver eigi að bera hann. Hann tekst þó heiðarlega á við algengasta mótbáruna, „þetta hefur alltaf verið erfitt“, og tillögurnar eru skýrar og afmarkaðar.
