Þegar einn múslimi talar, hvers vegna þurfa allir múslimar að svara?
Ímam Samfélags Ahmadiyya-múslima á Íslandi hafnar skoðunum Muhammad Taqi Usmani á trúarfráhvarfi. Hann gagnrýnir þó að umfjöllun um heimsókn Usmanis hafi breyst í tortryggni í garð múslima almennt. Hann ber umfjöllunina saman við heimsóknir Shmuley Boteach og Marco Rubio og spyr hvort sömu kröfur séu gerðar til allra.
„Ég man ekki að hafa séð sambærilega gagnrýna skoðun“: á þeirri setningu hvílir samanburðurinn við heimsóknir Shmuley Boteach og Marco Rubio, og hún er veikasti hlekkur annars vel byggðrar skoðanagreinar. Höfundur segir Morgunblaðið og blaðamanninn Stefán E. Stefánsson hafa mótað umræðuna. Hann vísar þó hvergi í tiltekna grein, fyrirsögn eða spurningu þar sem múslimar almennt eru krafðir svara. Lesandinn fær því meginásökunina án þess að geta sannreynt hana.
Að öðru leyti er rökfærslan heiðarleg. Höfundur tekur skýra afstöðu gegn skoðunum Usmanis á trúarfráhvarfi og vitnar nákvæmlega í ritningarstaði. Hann viðurkennir líka sjálfur að söfnuður hans tali ekki fyrir alla múslima og að heimsóknirnar séu ekki sambærilegar að öllu leyti. Slíkir fyrirvarar styrkja málflutninginn.
Samanburðurinn við Biblíuna er þó ójafn. Forn ritningartexti er lagður að jöfnu við yfirlýsta afstöðu núlifandi fræðimanns, og sá munur er hvergi ræddur. Upptalning á góðgerðarstarfi safnaðarins á erindi við efnið en sveigir greinina undir lokin í átt að kynningu.
